Fondsmanagers blijven achter

 

Voor het onderzoek heeft S&P gekeken naar de zogenoemde largecap-fondsen met de S&P 500 als benchmark, de midcap-fondsen met de S&P Midcap 400-index als relevante benchmark en de smallcap-fondsen, die de S&P SmallCap 600-index als benchmark hanteren. Van de largecap-fondsen blijft 64% achter ten opzichte van de index, bij de midcap-fondsen is dat 75% en bij de smallcap-fondsen 63%. De prestaties zijn gemeten over een periode van drie jaar.

Ook groeifondsen zijn onder de loep genomen door S&P. De fondsen die de S&P Midcap 400-index als benchmark hanteren, zijn over een periode van vijf jaar verreweg het meest achtergebleven, met 88%.

Verder stelt S&P dat 58% van de fondsmanagers van wereldaandelenfondsen er niet in slagen om de relevante benchmark te verslaan. Internationale fondsen doen het gemiddeld genomen aanmerkelijk minder, daarvan is het percentage 65%. Veruit het minst presteren de fondsen die zich richten op emerging markets. Maar liefst 81% van de managers van deze fondsen blijft achter bij de benchmark. De prestaties van deze fondsen zijn gemeten over een periode van drie jaar.

En van alle actief beheerde obligatiefondsen blijkt 50% niet in staat om de benchmark te verslaan.

Afwijken wordt beloond
Uit weer een ander onderzoek, verricht door de Amerikaanse onderzoeker Antti Petajisto in samenwerking met de Nederlandse hoogleraar Martijn Cremers, blijkt dat fondsmanagers die echt hun eigen koers durven te varen een grotere kans van slagen hebben dan fondsmanagers die de index kopiëren. Dat laatste levert dikwijls geen succes op. Volgens de onderzoekers leveren deze fondsen niet voldoende toegevoegde waarde om de kosten die door de beleggers in het fonds worden betaald te compenseren.

Helaas zien we nog steeds te vaak dat fondsmanagers heel dicht bij de relevante index blijven of deze zelfs kopiëren.